Seizoenen

2014-11-24

Weer wat geleerd: als ik een nieuwe post plaats terwijl iedereen in Nederland achter de computer zit, is de internetverbinding van Spark niet goed genoeg om alle bezoekers een pagina te bezorgen. Dus als het vorige keer niet lukte en je bent daarna vergeten om opnieuw te kijken: er zijn nog 3 pagina's die je niet gezien hebt.

Deze keer heb ik wat seizoensnieuws en vooral -foto's. Maar eerst een lang verhaal:

Verkiezingen

Er zijn net verkiezingen geweest, en ik wil even uitleggen wat er gebeurd is, wat er nu te verwachten is, en wat Nederland ervan kan leren. Als dat je niet interesseert, kan je dit stuk natuurlijk overslaan.

Eerst wat terminologie: de staten generaal heten hier samen "Congress". Net als bij ons bestaat dat uit twee delen: the House of Representatives, kortweg the House, is de tweede kamer en the Senate is de senaat, dus de eerste kamer. Verder is er een president, die direct gekozen wordt. Daardoor heeft hij een direct mandaat en kan hij, in tegenstelling tot onze minister-president, niet worden weggestuurd door Congress. Wetten moeten door al deze drie (Senate, House en President) worden goedgekeurd (geloof ik; in elk geval heeft de President veto-recht). Maar "executive actions", een soort koninklijke besluiten, kunnen door de President worden gedaan zonder goedkeuring door Congress.

Er zijn hier twee partijen: de Democraten en de Republikeinen. Je kan het vergelijken met de PvdA en de VVD, maar dan heel ver naar rechts verschoven: de VVD is voor Amerikaanse begrippen een stel communisten. Doordat er maar twee partijen zijn, heeft er altijd een een absolute meerderheid. Het gevolg is dat samenwerking (bipartisan action) vrij zeldzaam is.

De afgelopen tijd was er een Democratische president (Obama), een Democratische meerderheid in the Senate en een Republikeinse meerderheid in the House. Dit betekent dat beide partijen toestemming moesten geven voor alles wat er gebeurde. Dat is niet ongebruikelijk, en in zulke gevallen is samenwerking wel nodig. Maar deze keer pakte het anders uit dan vroeger.

De Republikeinen hebben namelijk een nieuwe tactiek bedacht: zorg dat Obama niks voor elkaar krijgt, en beschuldig hem daar dan van. Zo was er een paar maanden geleden zelfs een "shutdown": alle ambtenaren zaten thuis (zonder loon, maar dat kregen ze achteraf toch). De reden was officieel dat de Republikeinen de begroting niet wilden accepteren zolang ObamaCare erop stond (kortom, het was een juridische truuk om deze wet, die al aangenomen was, alsnog van tafel te krijgen), maar hoewel ze ObamaCare best van tafel wilden hebben, was dat alleen maar een stok om mee te slaan: al voor de vorige verkiezingen zeiden ze dat een shutdown een van hun doelstellingen was, en hiermee zagen ze een mogelijkheid om die doelstelling te halen.

Maar er is meer: alles wat Obama voorstelt wordt afgewezen. Zelfs als Obama dingen voorstelt die niet controversieel zijn, zoals "laten we deze mensen als ambassadeur benoemen". Zo had de VS enige tijd geleden in een kwart van de wereld geen ambassadeur, allemaal omdat de Republikeinen het belangrijk vonden om alles te blokkeren. Zelfs in Rusland hadden ze er geen, op het moment dat Poetin de Krim binnenviel en ze officieel protest wilden aantekenen. "Hallo president Poetin, ik ben een invaller van de ambassade van de VS en ik heb een boodschap voor u"...

Nu zijn er dus verkiezingen geweest. In de aanloop daarheen zijn er ongeloofelijk veel verhalen van fraude geweest. En dan bedoel ik niet "gewone" fraude (hoewel die er vast ook was); nee, openlijke acties, waaronder ook wetten, die overduidelijk bedoeld zijn om de uitslag te manipuleren. Wat voorbeelden:

In Texas, een erg Republikeinse staat, ligt Austin, een Democratische stad. De kiesdistricten zijn daar zo verdeeld dat er vrijwel geen Democratische afvaardiging uit komt: Austin is district 25, 31, 17, 10, 35 en 21 Elk van die districten is groot, bevat een stukje Austin en ook een stuk van een andere stad om zo de Democratische stemmers te verdunnen; misbruik van het districtenstelsel in actie.

De Republikeinse stemmers zijn vooral racistische homofobe christelijke blanke 60+ mannen (en hoe specifiek dat ook mag klinken; daar zijn er best veel van in dit land). Negers, "hispanics" (Mexicaans-uitziende mensen), jongeren en vrouwen moeten het behoorlijk ontgelden door Republikeins beleid (valt het op dat die samen een enorme meerderheid van de bevolking zijn?) en die stemmen dus ook grotendeels op Democraten. Je hoopt dan dat de Democraten daardoor mogen regeren, maar zo eenvoudig is het niet. Want de Republikeinen hebben er het volgende op gevonden: ze zorgen dat die mensen niet gaan stemmen. Ze hebben het aantal stemlokalen in wijken met veel negers of studenten verminderd. Ze hebben, waar ze aan de macht zijn, stemformulieren verstuurd (voor briefstemmers) met een foute datum erop (zodat veel stemmen waarschijnlijk pas na sluiting van de stembus binnenkomen). Ze verkorten de tijden dat gestemd kan worden. Ze zijn registratieformulieren kwijtgeraakt (hier is geen bevolkingsregister, dus bij elke verkiezing moet er een stemregister aangelegd worden). Ze hebben billboards gehuurd in zwarte wijken voor advertenties om de mensen bang te maken ("als je iets fout doet bij het stemmen, is dat een misdrijf", dus impliciet "weet je zeker dat je dat risico wilt nemen?") Ze nemen wetten aan die het duur maken om te stemmen: je moet een paspoort hebben (en soms nog meer; om het verwarrend te maken geven ze geen voorlichting over wat precies, en sturen ze je wel weg als je probeert te stemmen). In Wisconsin begrepen ze wel dat dat eigenlijk te ver ging. Dus zeiden ze: als je dat niet kan betalen, moet je een papier tekenen dat je arm bent. Je stem komt dan op een aparte stapel, en misschien sturen we nog een inspecteur langs om te kijken of je echt wel arm bent. Zo niet, dan telt je stem niet. En anders misschien ook niet, dat zien we nog wel. In Texas hebben ze ook een nieuwe wet aangenomen die een paspoort vereiste, maar die werd door hun rechtbank ongrondwettig verklaard. Klinkt goed, maar toen kwam de hoge raad: "wij doen geen uitspraak over de wet, maar we vinden dat hij voor de komende verkiezingen wel moet gelden, want de regels moeten zo vlak van tevoren niet veranderen"... Huh? De regels moeten niet veranderen, dus deze nieuwe wet moet worden ingevoerd? Hoe duidelijk wil je maken dat je partijpolitiek aan het doen bent?

Het zal dus niemand verbazen dat de Republikeinen overweldigend gewonnen hebben bij de afgelopen verkiezingen. Naast de historisch lage opkomst (de laagste sinds 1942, toen de stemmers te druk waren met oorlog voeren), ongetwijfeld deels veroorzaakt door het bovenstaande, was er nog een reden: de campagnes van de Democraten.

De Republikeinen voerden campagne met "Aaaaaaaah! Ebola! Isis!" en met "Obama doet alles fout! Wij willen vuurwapens!" Een logische tegencampagne zou zijn "Ebola is onder controle, maak je geen zorgen; Isis is ver weg en we werken eraan; kijk eens wat Obama allemaal voor mooie dingen doet: het gaat beter met de economie, de benzineprijzen zijn historisch laag, de werkeloosheid is laag, veel meer mensen hebben nu een zorgverzekering en dat voor minder geld". Vuurwapens lijken bij veel mensen populair, dus daar kan je beter niet van zeggen dat je ze niet wilt. (Al die goede dingen had Obama gedaan of ingezet toen the House nog Democratisch was.) Maar dat deden ze niet. De Democraten probeerden zo hard mogelijk van Obama weg te rennen, en durfden niet eens te zeggen dat ze op hem gestemd hadden. Ze zeiden ook vooral dat ze het op alle gebieden met de Republikeinen eens waren. Waarom zouden de kiezers dan op ze stemmen? Dat deden ze dus ook niet.

Een interessante vraag is hoe dit kan. Want ze hebben hier ook "ballot measures", wetsvoorstellen die per referendum aan de kiezer worden voorgelegd als die toch al in het stemhokje is voor de verkiezing. En er waren in een aantal staten voorstellen die socialistischer zijn dan de Democraten: verhogen van het minimumloon en legaliseren van marihuana. En iets wat de Republikeinen graag willen: dat een bevruchte eicel als mens wordt gezien zodat abortus en sommige voorbehoedsmiddelen strafbaar zijn als moord. En kunstmatige inseminatie trouwens ook, want ook daar worden wat cellen bevrucht die daarna worden weggegooid. Bij al die voorstellen stemden de kiezers voor de "Democratische" kant: voor het verhogen van het minimumloon, voor legalisering van weed en tegen "personhood". Diezelfde kiezers, in hetzelfde stemhokje, kruisen vervolgens in meerderheid een Republikeinse kandidaat aan.

Ik denk dat de reden hiervoor is, dat de Democratische kandidaat niet het vertrouwen geeft dat hij of zij de Democratische agenda zal uitvoeren. Het maakt in de praktijk niet zoveel uit wie er verkozen wordt, het beleid is toch wel Republikeins. Dan kan je net zo goed op de "echte" Republikein stemmen. Daarmee protesteer je dan tegen de zittende macht, ofzo.

Maar waarom zijn er geen kandidaten die zeggen te doen wat de mensen willen, en waarbij mensen dat ook nog geloven? De reden is even eenvoudig als schokkend. Geld. In 91% van de gevallen wint de kandidaat die het meeste geld in de campagne steekt. Als je geen geld hebt, ben je kansloos. De achtergrond hiervan is volgens mij het gebrek aan vrije pers: ook in de media kan je meer kijkers trekken door meer geld uit te geven. De kiezer wordt dus gebombardeerd met "nieuws", zoals ik in mijn eerdere post al zei vaak pure leugens, en reclame van de politici. Er zijn dus heel weinig journalisten die mensen wijzen op het wangedrag van politici, en het breken van verkiezingsbeloften komt niet op tv.

De grote bedrijven betalen de media om uit te zenden wat ze willen, en ze betalen de campagnes van de winnende politici (van beide partijen). Anders gezegd: ze kiezen welke politici lijsttrekkers worden, en anderen maken geen kans op winst. Dat verklaart dat de Democraten zo tegen hun eigen partijlijn lijken te zijn: ze moeten wel hun sponsors te vriend houden, en die willen al die Democratische plannen niet. Republikeinen hebben dat probleem niet; hun partijlijn past goed bij de sponsors. Bovendien verklaart het waarom ze zo ontzettend dom zijn; vooral veel Republikeinen zijn volkomen gestoord. En dan bedoel ik niet alleen dat ze geloven in de "trickle down economics" van Reagan, die zijn onwaarheid al overtuigend bewezen heeft. Nee, eentje heeft een boek geschreven over hoe Obama door boze geesten bezeten is. Een praat over ebola, maar noemt het steeds ebolai, waarschijnlijk omdat dat in het Engels ongeveer klinkt als E. Coli, en hij weet "Guinea" en "Guyana" niet uit elkaar te houden. (Dat klinkt niet zo erg, maar deze man is voorzitter van de commissie die erover gaat; dan mag je toch wel verwachten dat hij de feiten iets beter op een rijtje heeft.) Een weet tijdens zijn presidentscampagne niet meer wat de stemgerechtigde leeftijd is, of op welke datum de verkiezing is. Wat is de overeenkomst tussen al deze mensen? Als je ze maar betaalt, doen ze precies wat je van ze vraagt. Zelf nadenken of dat wel een goed idee is, komt er niet aan te pas. Had ik al gezegd dat de nieuwe voorzitter van de vaste kamercommissie voor klimaatbeleid een boek heeft geschreven over klimaatverandering? Hij heeft er verstand van. De titel is "The Greatest Hoax: how the global warming conspiracy threatens your future". Hij legt uit dat God hem verteld heeft dat klimaatverandering nep is. Zie je de samenwerking met de Democraten al beginnen?

En zo komt het dus, dat hoewel niemand het in de campagne genoemd heeft, het eerste wat de politici in koor zeggen nadat ze verkozen zijn, is: Wij willen belastingverlagingen voor de allerrijksten. En ze moeten hun personeel meer kunnen misbruiken (lagere lonen, minder bescherming), en minder aan veiligheid kunnen doen. In Texas heeft de staat het voor lagere overheden verboden om regelementen voor brandveiligheid te maken. Al die dingen wil geen enkele kiezer. En dat iedereen, Democraten bijna net zo hard als Republikeinen, het toch doen, maakt dat de kiezers wegblijven van de stembus.

Obama vroeg meteen de eerste dag na de verkiezingen aan de Republikeinen of ze wilden helpen om meer te doen aan ebola en de strijd tegen Isis. Dat waren de twee grootste thema's in hun campagnes. De Republikeinen hebben voor zover ik weet niet gereageerd, en ik verwacht ook niet dat ze dat gaan doen. Want wat ze in hun campagne zeggen heeft helemaal niks te maken met wat ze gaan doen. En dat weet iedereen. Wel hebben ze slechts negen dagen na de verkiezingen weer een "nieuw" punt aangesneden: ze willen weer een shutdown. Als Obama ook maar iets doet wat hen niet bevalt, doen ze dat, zo was de boodschap. En ik gok dat ook als Obama niks doet wat ze niet bevalt, ze het toch doen. Want de shutdown is het doel, niet het middel. Dat zou er dus wel eens aan kunnen komen op 11 december, als de huidige begroting afloopt.

Dat is wat er gebeurd is (veel fraude en de Republikeinen hebben gewonnen) en wat er te verwachten is (dat er niet geregeerd wordt). Dan nu de lessen voor Nederland. Die bestaan vooral uit "hoe kunnen we dit soort dingen voorkomen?"

In Nederland hebben we een publieke omroep en het nieuws daarvan is objectief. Dat komt doordat die omroep door de belastingen betaald wordt, en er dus niet een leider met een politieke agenda bepaalt wat wel en niet uitgezonden mag worden. En dat is heel goed. Het is belangrijk om te zorgen dat het die functie kan blijven hebben. Daarvoor is het nodig dat ze voldoende budget houden. Dus als rechtse partijen weer eens vinden dat de publieke omroep wel weg kan, want de commerciëlen kunnen het allemaal overnemen, laat je dan niet ompraten; objectieve journalistiek overlaten aan de commercie gaat vroeg of laat fout. Bescherm de democratie en houdt de pers objectief, dus betaald van belastinggeld.

En als commerciële omroepen ook journalistiek willen doen, dan is dat natuurlijk niet erg. Maar er moeten wel regels voor zijn: als ze gaan liegen en misleiden, moet het mogelijk zijn om ze uit de lucht te halen. Ik vermoed dat dat in Nederland ook wel kan. Wij hebben goede regels tegen laster en dergelijke, hier in de VS is dat allemaal ondergeschikt aan de vrijheid van meningsuiting. Dus als Fox hier een verhaal verzint waardoor iemand ontslagen wordt, dan mogen ze dat. In Nederland zouden ze daar denk (en hoop) ik problemen van krijgen.

En dan is er nog dat andere punt: geld. Als mensen of bedrijven geld kunnen geven aan politici, kunnen ze invloed kopen. Het idee van democratie is dat ieder mens een stem heeft, en dus evenveel invloed. Arm of rijk speelt geen rol. In de praktijk werkt het niet helemaal zo, maar het is goed om zo dicht mogelijk bij dat idee te blijven. De enige manier om dat te doen, is door donaties aan politici te verbieden. Dat is jammer, want als mensen een partij willen steunen, is dat goed voor de betrokkenheid. Daarom is het wel goed om het toe te staan, maar voor een laag maximumbedrag (bijvoorbeeld €100 per persoon per jaar, en helemaal niks voor bedrijven). Politici moeten hun campagne dan voeren van belastinggeld (partijen krijgen geld van de staat) en door veel leden te hebben. En leden betalen niet alleen contributie, ze mogen natuurlijk ook vrijwilligerswerk doen, zoals langs deuren gaan om kiezers te overtuigen.

Die regels over geld zijn moeilijk te handhaven, want er zijn veel grensgevallen. Maar dat is niet erg, dan hebben de juristen wat meer werk. Er zijn echter gevallen die overduidelijk fout zijn, zoals grote donaties van bedrijven aan politici, of bedrijven die campagne voeren voor politici. Dat gebeurt in Nederland nog niet zoveel, voor zover ik weet (hoewel ik eigenlijk niet weet waar alle partijen hun geld vandaan halen). Maar dat willen we dus ook niet laten gebeuren. Want je had het zelf kunnen verzinnen, maar ik zie het hier nu ook heel duidelijk: dat is dodelijk voor de democratie.

Tot zover het politieke nieuws, terug naar de studio in Houghton/Hancock.

Zomer

Als ik zo lang niks schrijf, komen ook meteen alle seizoenen aan bod. De zomer is het langst geleden. Ik ben met Jerry en zijn familie de natuur in geweest. Er zijn hier ontzettend veel bomen, dus die hebben we gezien. En ook nog wat watervallen. Ik houd het kort, hier zijn de foto's:

In de zomer is het water vloeibaar!

Hier is alles groen.

Herfst

En daarna was het weer tijd voor de "indian summer": alle bomen leken in brand te staan met hun verkleurende bladeren. Er staan hier allemaal verschillende soorten bomen door elkaar heen, zodat niet het hele bos geel is, maar alle kleuren door elkaar heeft. Erg mooi om te zien. Jerry had in de zomer al aangekondigd me in die tijd weer mee te nemen, en dat deed hij ook. En ik heb weer wat foto's gemaakt:

Dezelfde plek als de zomerfoto hierboven, nu in veel kleuren. Helaas komt dat met mijn goedkope camera niet zo goed over.

Een waterval onderweg.

Winter

Het leek erop dat we de maand oktober bijna sneeuwvrij door zouden komen (er was wat natte sneeuw geweest, maar niks wat bleef liggen). Maar op de laatste dag van de maand kwam het er toch van en begon het echt te sneeuwen. En hier is dat dan dus ook niet een beetje, maar meteen veel.

Deze foto is na 1 dag genomen. Daarna is er nog meer gevallen, maar inmiddels is het weer aan het smelten. Het zal wel niet helemaal verdwijnen, maar op het moment zijn de wegen in elk geval weer beter begaanbaar.

New York was later nog op het Nederlandse nieuws geweest, omdat ze daar zoveel sneeuw als er normaal in een heel jaar valt nu in een dag hadden. Waar ik woon is het minder erg, en bovendien zijn ze hier gewend aan veel sneeuw. Dus als het valt, gaan de sneeuwschuivers aan het werk, zoals ze dat het grootste deel van het jaar elke dag doen.

Lente

En ten slotte de lente, het seizoen van de liefde. Een aantal mensen heb ik het al verteld, maar niet iedereen en dit lijkt me een goede plek om te vertellen dat ik weer een vriendin heb. Ze heet Wieke. En als je denkt: dat is wel een heel Nederlandse naam, dan heb je gelijk want ze is Nederlandse en woont ook in Nederland. En dan denk je misschien: Is dat wel handig dan? Nou nee, op zich niet. Maar zo goed laat liefde zich niet sturen, dus het moet maar. Ze is het waard.

Zoals jullie inmiddels ongetwijfeld weten, ben ik wel een voorstander van privacy, dus ik ga hier op deze openbare website geen lang verhaal over haar houden. Maar als je meer wilt weten, kan je me er natuurlijk over vragen wanneer je me ziet, of via de e-mail.

Comments:

There are no comments

You can leave a comment (plain text only)

Your name:

Feedback is also welcome at wijnen@debian.org.