Winterreis

2014-01-10

Wat er al niet kan gebeuren als je 's winters op reis gaat. Een kort verslag van mijn terugreis.

Eerst moest ik al mijn medicijnen in de beperkte ruimte van handbaggage zien te stoppen. Na de meeste flesjes uit hun doosje te hebben gehaald, lukte dat precies. Helaas had ik toen geen ruimte meer voor mijn breiwerk. Ik had gedacht daar tijdens het wachten nog wat aan te doen, maar dat ging dus niet door. Maar ik was al lang blij dat het paste, want door een fout van de apotheek had ik wat meer mee dan ik eigenlijk nodig had (maar het komt wel op).

Toen vertrok ik met Machteld en Noud naar Schiphol. Het was rustig op de weg, dus dat was geen probleem. Op schiphol kwamen we Margriet toevallig nog tegen, die ook naar de VS ging. Ik had weer een vlucht met veel overstappen, maar dat was geen probleem. Ik vloog netjes op tijd van Amsterdam naar Newark, en door naar Boston. De vlucht naar Chicago had een half uur vertraging door tegenwind, maar dat maakte niks uit. Niet alleen omdat ik die tijd volgens de planning wel kon missen, maar vooral ook omdat de vlucht van Chicago naar Houghton geannuleerd was.

Huh? Geannuleerd? Maar ik kan er niet via een andere route komen. Hoe moet dat nu? Dan maar even naar de klantenservice. Nou ja, even... Vanwege het weer vielen er nogal wat vluchten uit, dus het duurde twee uur voor ik aan de beurt was. Uiteindelijk raadden ze me aan om naar Appleton te vliegen en vanuit daar de bus te nemen. Die vlucht ging al vrij snel weg, maar ik kon hem nog wel halen. Ik wel...

Maar mijn koffer niet. Dus in Appleton aangekomen vroeg ik hoe het zat met de bussen, en daarna ging ik mijn koffer ophalen. Maar die was er dus niet. En dat gold voor meer mensen. Met een groepje stonden we bij de balie, waar een medewerker heel geduldig een omschrijving van de koffers en onze gegevens noteerde, zodat we onze baggage nagestuurd krijgen.

Oh ja, en een vrouw was niet een koffer kwijt, maar haar dochter. Die zou ook in dat vliegtuig zitten, maar kwam er niet uit. Ze had nog bericht gestuurd dat ze opstegen, en daarna was er niks meer van haar vernomen. Heel bijzonder. Even later kreeg ze bericht (via de telefoon) dat ze was geland, maar dus niet in Appleton, maar in een hele andere staat, aan de andere kant van het land. Hoe het precies kan is niet duidelijk, maar het lijkt erop dat die in het verkeerde vliegtuig was gestapt. Gelukkig is ze wel weer terecht. Een dochter missen is toch net even erger dan een koffer.

Maar goed, we stonden dus te wachten tot die geduldige man alles genoteerd had, en zo hoorde ik dat er nog twee mensen richting Houghton moesten. En een van die twee had iemand weten te regelen om haar op te halen. Na enig overleg werd duidelijk dat ik en die ander ook mee mochten, als er ruimte was. Dat was er, dus zo kwam ik om 6 uur 's ochtends, 6 uur later dan gepland, aan in mijn huis. Niet slecht, gegeven de omstandigheden.

Nu eerst maar eens slapen, want dat heb ik al sinds 5 uur Nederlandse tijd niet (echt) gedaan.

Comments:

There are no comments

You can leave a comment (plain text only)

Your name:

Feedback is also welcome at wijnen@debian.org.