Weer terug

2013-10-04

Eind augustus kwam ik naar Nederland. Daar heb ik veel van jullie gezien, en dat vond ik erg leuk. Dank allemaal dat jullie wat tijd voor me hebben willen vrijmaken! Maar inmiddels is het alweer October en ik heb nog steeds niks op mijn weblog geschreven. Dus hoog tijd voor een lange post deze keer.

Nederland

Mijn reis naar Nederland verliep bijna volgens plan. Ik dacht een uur voor mijn vlucht bij het busstationvliegveld te zijn, maar mijn vlucht was een uur vervroegd, en ik kon hem nog net zien wegvliegen. (Daar had ik wel e-mail over gehad, maar ik herinnerde me dat dat over de vlucht in december ging.) Gelukkig kon ik diezelfde dag nog een nieuwe vlucht krijgen en daardoor had ik een directe verbinding vanaf Chicago. Daardoor kwam ik niet eens zoveel later aan in Amsterdam. En tot mijn verbazing hoefde ik er niet voor bij te betalen.

Nederland ziet er best uit zoals de regio hier, alleen hebben we bomenrijtjes met weilanden ertussen, terwijl we hier alleen maar bomen hebben. En Nederland is veel platter. In de winter ligt hier veel meer sneeuw, en is het ook een stukje kouder (eerst was het nog -20°C, vandaag hoorde ik -30°C), maar daar heb ik in Nederland hele dure kleding voor gekocht, dus ik ga ervan uit dat ik daartegen kan. In elk geval zal ik het wel merken.

Colleges

En de colleges zijn nu begonnen. Dat betekent dat ik daar veel tijd aan kwijt ben, en dus minder met mijn onderzoek bezig ben. Het betekent ook dat er veel meer studenten zijn, waaronder verbazend veel meisjes. Niet dat het er veel zijn, maar ik verwacht dat er bijna geen meisjes zouden zijn, en dat valt nog best mee.

Om de vraag voor te zijn: nee, ik heb hier nog geen vriendin. :-P

Ik volg drie vakken: thermodynamica, elektrische materialen en mechanica van materialen. Ze zijn hier erg praktisch ingesteld; ik ben het in Groningen theoretischer gewend. Ze vertellen bijvoorbeeld wel dat iets een som is over alle elementen, maar schrijven hem vervolgens de hele tijd uit voor het voorbeeld van twee of drie elementen waar we naar kijken. En soms zeggen ze dan zelfs dat dat wel heel vermoeiend is, en dat je dat niet wilt doen. ''Doe het dan niet'', denk ik dan. Maar goed, dat zal wel aan mij liggen.

Thermodynamica verwacht aan voorkennis ongeveer een bachelor aan scheikunde, dus ik moet hard werken om dat allemaal in te halen, want ik heb al sinds de middelbare school geen scheikunde gedaan, en had nog niet eerder met Gibbs Energy gewerkt. Gelukkig is dat het enige vak waarbij ik zoveel moet doen, anders zou het niet goed komen.

Elektrische materialen is tot nu toe vooral kijken naar hoe dingen ongeveer werken, maar als ze moeilijk worden is het al snel ''dat hoeven jullie niet te kunnen''. Zo keken we afgelopen keer naar de oplossing van de Schrödingervergelijking voor het waterstofatoom. Dat heb ik in Groningen wel uitgerekend. En dat is inderdaad best wat werk. Maar hier kijken we er dus naar, zeggen we oeh en aah, en dan is het weer klaar. Dat kan ik wel. :-)

Ten slotte mechanica van materialen; dat begon met heel veel wiskunde die ik al gehad had (en ook nog onthouden). Het moeilijkste eraan was dus om te wennen aan de notaties die ze hier gebruiken. Het grootste verschil is dat ik in Nederland gewend ben om een notatie te hebben en die dan ook te gebruiken. Maar hier gaat dat anders: zo'n notatie is meer een richtlijn; soms gebruik je hem, en op andere momenten doe je gewoon iets anders. Dat vind ik soms maar verwarrend.

Maar ondanks dat vroeg de docent mij toch om bij haar te komen, en vertelde ze me, dat ze het zo bijzonder vond dat ik alles zo snel begreep. Dat is natuurlijk leuk om te horen, en het is ook iets wat ik in Nederland niet zou verwachten (dat een docent je speciaal uitnodigt om je dat te vertellen). Maar hier dus wel. Ze zijn hier veel meer de besten aan het stimuleren, waar we in Nederland meer de zwaksten ondersteunen. Daar past het wel in, denk ik. Maar misschien was het ook alleen deze docent; ze komt uit China (denk ik), dus om haar als representatief voorbeeld voor de Amerikanen te gebruiken gaat misschien ook wat ver.

Fietsers

En dan is het nog een verschil in wat belangrijk is. Dat schijnt ook erg per staat te verschillen, maar hier in Michigan is de auto heel belangrijk. Veel belangrijker dan die vervelende fietsers en voetgangers. Een of andere linkse idioot heeft het in zijn hoofd gehaald om een fietspad aan te leggen langs een redelijk grote weg (van mijn huis naar de winkel). En als je aan die weg woont, wat doe je dan? Dit:

En dat was niet een momentopname; hij staat daar al maanden, bijna elke keer dat ik langskom om naar de winkel te gaan. Het is zijn vaste parkeerplaats. En blijkbaar krijgt hij er geen waarschuwing of boete voor.

Hieronder heb ik nog een filmpje, waar je me op een gegeven moment een tijdje voor een zebrapad kunt zien wachten, terwijl er allemaal auto's langsrazen. Dat hoort zo; ik had gehoopt dat je het bord aan de overkant kon lezen, maar zo goed is de video helaas niet. Daar staat op ''cross only when traffic clears''. En dat is de algemene betekenis van een zebra hier: het is een waarschuwing voor automobilisten dat er kans op overstekend verkeer is; het betekent niet dat dat verkeer ook voorrang heeft.

Van huis naar school

En zoals gezegd heb ik dus een filmpje gemaakt. Dat heeft een paar redenen. Om te beginnen kreeg ik van verschillende kanten de vraag om mezelf weer eens te laten zien. Dus daar begin en eindig ik mee. Verder wilde ik mijn fiets laten zien, inclusief twee aanpassingen: mijn nieuwe fietstassen (dank je wel Maaike!) zaten in de weg voor mijn voeten, omdat de bagagedrager veel lager zit dan normaal. Die heb ik dus een eind naar achteren moeten verplaatsen, maar daarvoor moest ik eerst de bagagedrager "verlengen". Verder heb ik het aloude probleem van fietstassen in de spaken moeten oplossen. Beide oplossingen wilde ik goed op de film zetten, maar ik had wat haast, dus je ziet het niet zo goed. Dus daar maak ik dan maar een kijkersvraag van: zie je hoe ik het heb opgelost?

De tweede aanpassing is een klem op het stuur; die is wel goed te zien. Die heb ik geprint, en is bedoeld om mijn camera op vast te zetten. En dat heb ik dus meteen getest. Zoals je kunt zien, werkt het goed. Omdat hij aan het frame vastzit, is het geluid van de wielen ontzettend goed te horen; daardoor lijkt het wel een achtbaan. Dat is wel passend bij het beeld, want ik ga voornamelijk bergaf en ook best hard af en toe (hoewel ik moet remmen voor voetgangers; fietsen mogen hier op de stoep, en ik neem een route waar alleen maar stoep is).

Geniet vooral ook van de mooie kleuren die de bomen hebben.

En nog een tweede kijkersvraag: zoek de eekhoorn. Er zijn meerdere goede antwoorden mogelijk.

Helaas werkt het niet goed om de video in de pagina te zetten. Dus dan maar zo: Klik hier om de video te zien. En zelfs dat werkt niet goed, dus het moet nog moeilijker: als je de video opslaat (met rechts klikken en dan "save link target as..." of iets van die strekking), kan je hem daarna op je eigen computer afspelen. Als iemand weet wat het probleem is, houd ik me aanbevolen. Hier het niet werkende deel:

Spark

Oh ja, ten slotte nog een opmerking over Spark, de computer waar deze website op draait. Het lijkt er misschien op dat hij altijd kapot is, maar dat is vooral mijn schuld. Toen ik in Nederland was, heb ik geprobeerd te zorgen dat hij betrouwbaarder zou worden. Maar helaas lukte het niet om dat af te krijgen voor ik weer terug moest. Dus moest ik het vanuit hier afmaken, en dat ging mis. Dus toen moest Mark er weer aan te pas komen om het op te lossen; deze keer met flink wat meer inspanning dan vorige keer. Dus nogmaals bedankt voor je hulp Mark!

En voor de volledigheid: het betrouwbaarder maken is nu wel gelukt, dus ik verwacht dat hij het nu gewoon blijft doen.

Comments:

There are no comments

You can leave a comment (plain text only)

Your name:

Feedback is also welcome at wijnen@debian.org.